چرا سیستمهای گرمایشی مبتنی بر امواج مادون قرمز «هوشمند»، سرانجام وارد کارخانههای تولید پارچه شدهاند؟
برای مدت طولانی، لامپهای مادون قرمز مورد استفاده در دستگاههای تولید پارچه، بسیار ساده بودند. فقط کافی بود آنها را به برق وصل کنیم؛ بعد از مدتی، لامپها داغ میشدند و باید منتظر میماندیم تا کاملاً خراب شوند. اما اکنون اوضاع در حال تغییر است؛ ما شاهد لامپهایی هستیم که میتوانند با سیستمهای کنترلی دستگاهها ارتباط برقرار کنند.
خاتمه دوران حدس و گمان
معمولاً، برای تعیین میزان گرمایی که پارچه دریافت میکند، از تایمرها یا ترموکوپلها استفاده میشود. اما این روش نیز ناقص است.
اما تصور کنید که خود لامپ بتواند اطلاعات لازم را ارائه دهد؛ با قرار دادن سنسورها در داخل لامپ، میتوانیم دقیقاً بدانیم که لامپ چه میزان انرژی مصرف میکند و آیا فیلامنت لامپ در حال خراب شدن است یا نه. دیگر نیازی به حدس و گمان نیست.
مشکلات مربوط به سختافزار
قرار دادن سیستمهای الکترونیکی در کنار لامپهایی که دمایشان به ۵۰۰ درجه سانتیگراد میرسد، کار بسیار دشواری است. برای اینکه این سیستمها کار کنند، باید از روشهای خاصی برای محافظت از آنها استفاده کرد.
همچنین، سیمهای قدیمی احتمالاً کارایی لازم را نخواهند داشت؛ بنابراین باید از سیمهای جدید یا سیستمهای بیسیم برای انتقال اطلاعات استفاده کرد. البته این کار کمی پیچیده است، اما ارزشش را دارد.
رفع مشکل «نقاط سرد»
هر کسی که تجربه کار در کارخانههای تولید پارچه را داشته باشد، میداند که وجود یک لامپ خراب در میان ۲۰ لامپ دیگر، چقدر مشکلساز است؛ این امر باعث ایجاد نقاط سرد در پارچه میشود و کیفیت پارچه نیز کاهش مییابد.
روش قدیمی برای حل این مشکل، استفاده از پیرومتر برای بررسی هر لامپ به صورت جداگانه بود؛ این کار بسیار زمانبر و پیچیده بود.
اما با استفاده از سیستمهای هوشمند، دستگاه میتواند لامپ خراب را شناسایی کند؛ سپس میتوانیم آن لامپ را عوض کرده و به کارمان ادامه دهیم. این روش، کار را از یک فرآیند پیچیده و هیجانانگیز، به یک فرآیند ساده و منظم تبدیل میکند. این روش برای همه مفید است.